Orhan Pamuk

İstanbul'un sokakları içerisinde bir yerde, bizimkine benzeyen bir başka evde, her şeyiyle benim benzerim, ikizim, hatta tıpatıp aynım bir başka Orhan'ın yaşadığına çocukluktan başlayarak uzun yıllar aklımın bir köşesiyle inandım. Bu düşünceyi ilk nereden ve nasıl edindiğimi hatırlamıyorum. Büyük ihtimal, yanlış anlamalar, rastlantılar, oyunlar ve korkularla örülmüş uzun bir süreç sonunda fikir içime işlemişti. Bu hayal kafamda ışımaya başlayınca neler hissettiğimi açıklayabilmek için onu en belirgin şekliyle ilk hissettiğim anlardan birini anlatmalıyım.

Əsərləri:

İstanbul Hatıralar Ve Şehir

Kar

Beyaz Kale

Umberto Eko

16 Ağustos I968'de Vallet diye bir rahip tarafından kaleme alınmış bir kitap geçti elime: Melk'li, Dom Adso'nun, Dom J. Ma-billon'un baskısından Fransızcaya çevrilmiş elyazması (Presses de l'Abbaye de la Source, Paris, 1842). Gerçeklen oldukça yoksul taıih-Asel bilgilerin eklendiği bu kitabın, Benedikten tarikatının tarihine ilişkin çok şey borçlu olduğumuz, on allına yüzyılda yaşamış büyük bilgin tarafından bulunmuş olan, on dördüncü yüzyıla ait bir elyaz-masının tıpkısı olduğu öne sürülüyordu. Bu bulgu (kronolojik sıraya göre üçüncü olan kendi buluşumdan söz ediyonım), sevdiğim birisini beklemek üzere Prag'da bulunduğum sırada beni neşelendirdi. Altı gün sonra Sovyet birlikleri talihsiz kenti istila ettiler. Şansım yolunda gitti: Linz'de Avusturya sımana ulaştım; oradan Viyana'ya gidip beklediğim kimseyle buluştum ve birlikle Tuna boyunca yukarı çıktık.

Əsərləri:

Türkcə: Gülün Adı